وقتی نا جون یانگ بچه بود، مادرش با مرد خانوادگی دیگری ازدواج کرد. او نام خانوادگی همسرش را به ارث نبرد. پسرعمه‌اش ما رو یون از اینکه یک غریبه در خانه می‌تواند نفر اضافی باشد ناراضی است. پس از درگذشت پدربزرگ رو یون، پدر همسر نا جون یاگ صاحب کارخانه رشته نودل می‌شود در حالی که پدر او تنها یک بساط کوچک فروش نودل دارد. رو یون از اینکه پدربزرگ دارایی‌هایش را بهطور مساوی تقسیم نکرده ناراحت است و بنابراین همیشه به جون یاان می‌تازد.