هاسه و تاغه بیش از سی سال بهترین دوستان بودند. فیلم‌ها، نمایش‌ها، آهنگ‌ها و کتاب‌هایشان ملّتی را تحت تأثیر قرار داد و چسبی بود که خانه مردم را کنار هم نگه می‌داشت. به‌عنوان یک دوئت کمدی، ارواح راست‌گرایانه و آنارشیست‌ها را با هم در خنده متحد کردند. وقتی تاغه زودتر از موعد می‌میرد، فرزندان او پدری را از دست می‌دهند، هاسه یک الگوی پدر را، و کل سوئد پدر ملّی خود را از دست می‌دهد. و زمانی که پالمه چند ماه پس از تاغه درگذشت، جامعه پایدار سوئدی فرو می‌ریزد. برای اولین بار، خانواده‌های آلفردسون و دانیلسون درب آرشیوها را گشوده و دسترسی انحصاری به داستان‌ها، تصاویر و ثبت‌هایشان را می‌دهند.