در فراخوان عمومی، رابطه بین هنر، مردم و شهرداری مورد آزمایش قرار می‌گیرد. یک هنرمند مأموریت می‌یابد تا یک اثر هنری برای بزرگداشت سالگرد شهر خلق کند. با «شرکت» به عنوان روش، گروهی از شهروندان اسلو به پروژه ملحق می‌شوند. از آن‌ها خواسته می‌شود تا پیشنهادات هنری خود را تحت اصول راهنما «اعتماد، خلاقیت و همکاری شاد» توسعه و ارائه دهند. این گروه به یک نتیجه مشترک درباره بهترین اثر هنری برای شهر می‌رسد. پروژه به یک دیستوپیای تراژیکومیک تبدیل می‌شود زمانی که هنرمند سعی می‌کند هم به بوروکراسی شهرداری و هم به عموم چندوجهی خوشایند باشد.