در ادامهٔ سه‌گانهٔ بهبود، بلّد با روایتی زیبا اما عجیب دربارهٔ غلبه بر آسیب‌های روانی، داستانی از طریق تصاویر هراس‌آمیز بر سر کُشتهٔ جسد و ارجاع نمادین به رود استیکس و حتی سالتبورن ارائه می‌دهد تا تماشاگران ببینند که کاراکتر او، جادوگر، قدرتی را که از آن‌ها دزدیده شده بود باز می‌ستاند و با از میان برداشتن آشوب ناشی از تجاوز جنسی عمیقاً سرکوب‌شده، خود را دوباره بسازد.