ایستگاهدار تنها در یک پایگاه دورافتاده روستایی یک زن را که شب را در ایستگاه اش گیر کرده است، ملاقات می‌کند و پس از تردیدهایی او را دعوت می‌کند تا شب را در گرمای خانه ساده‌اش بگذراند. این برخورد ناگهانی اشتیاق ایستگاهدار به زندگی را دوباره زنده می‌کند در حالی که دو نفر تا دیروقت درباره زندگی صحبت می‌کنند، اما در صبح، هنگامی که قطارش می‌رسد آیا او با دل او از ایستگاه می‌رود یا همان طور که باقی می‌ماند؟