ترولس پلوسن، که زمانی ستاره بزرگی در کرلینگ بود، به اختلال وسواس فکری-عملی مبتلا می‌شود و از رقابت منع می‌شود. اما وقتی می‌فهمد که دوست و مربی قدیمی‌اش، گوردون، در آستانه مرگ است، ترولس که تحت درمان دارویی سنگینی قرار دارد، تصمیم می‌گیرد دوباره در مسابقات شرکت کند تا پولی برای عمل جراحی گوردون در آمریکا به دست آورد. ترولس داروهایش را قطع می‌کند و سعی می‌کند هم‌تیمی‌های قدیمی‌اش را قانع کند که او به اندازه کافی از نظر روانی پایدار است تا آنها را به پیروزی در قهرمانی کرلینگ نروژ هدایت کند. اما آیا این نشانه خوبی است که او به طور وسواس‌گونه اصرار دارد که هم‌تیمی‌هایش قبل از بازی زیپ‌هایشان را کاملاً بالا بکشند؟