در این داستان تراژیک که پتانسیل احساساتی را به‌طور برآینده‌ای دارد، زنی در عزای دو پسرش که در جنگ جهانی اول از دست رفته‌اند تنها فرد روستا است که تصمیم دارد به شکل مالی یادبود جنگ را تقویت کند. فقیران روستا پول کمی دارند و ثروتمندان تنگ‌نظرند. او بیست‌سال پس‌انداز خود را داده است — اما کشیش خوب، که به‌عنوان خدمتکار کار می‌کند، از عمل او خوشحال نیست زیرا نگران است که یادبود خاطراتی از فاجعه‌های گذشته را یادآور نکند و هزینهٔ انسانیِ جنگ را در زبانِ رِتوریک پنهان کند. هنگامی که دفاعیان یادبود آمادهٔ روز می‌شوند فلَش‌بک‌ها نشان می‌دهند چگونه پسر کوچکِ او فرمانده‌اش را شلیک کرد، ارتش را ترک کرد و در حالی که در مراقبت مادرش بود به تب فنا رسید. کشیش تا جای ممکن به او کمک کرد اما احساس کرد باید به مقامات بگوید فرزندش از سربازی گریخته است.